Dla kogo jest psychoterapia pary?

Każdy związek przechodzi momenty próby.

Psychoterapia pary może stać się przestrzenią, w której zamiast oddalać się od siebie, zaczynamy zbliżać się na nowo.

Jednak nie każda para jest gotowa na terapię. A bez gotowości na zmianę trudno o prawdziwe efekty.

Dlatego przyjmuję pary według określonych kryteriów, które zwiększają szansę na realną, rzeczywistą zmianę i zapewniają bezpieczną pracę terapeutyczną.

Przyjmuję pary, jeśli oboje partnerzy:

• wyrażają dobrowolną zgodę na terapię (bez przymusu),

• są gotowi uczestniczyć regularnie, spotkania odbywają się nie rzadziej niż raz na dwa tygodnie

• akceptują, że terapeuta pracuje z relacją, a nie „po jednej stronie”,

• mają minimalną zdolność do rozmowy bez przemocy, słuchania drugiej osoby, refleksji nad własnym wkładem w trudności.

Nie przyjmuję, jeśli występuje:

• przemoc fizyczna, przemoc seksualna, poważna przemoc psychiczna (zastraszanie, izolacja, kontrola), realne zagrożenie bezpieczeństwa..

• jeśli jedno lub oboje partnerów są w czynnym uzależnieniu (alkohol, narkotyki, hazard), nie są w trakcie leczenia,

• gdy występuje ostra psychoza, ciężka depresja z myślami samobójczymi, nieustabilizowana CHAD, poważne zaburzenia osobowości w fazie dekompensacji.

• gdy jedna osoba mówi wprost: „przyszedłem/przyszłam tylko dla świętego spokoju”, dla „naprawienie partnera”, uzyskanie przewagi w konflikcie, potwierdzenie, że druga osoba „jest winna”.

  
  

Rozmowa z pomocą specjalisty pozwala zobaczyć siebie i partnera z nowej perspektywy.